موزه و مرکز اسناد دانشگاه خوارزمی- صفحه نمایش
دکتر عبدالکریم قریب (۱۲۹۱-۱۳۸۱)

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: 1404/11/15 | 
 
عبدالکریم قریب گرکانی فرزند میرزا مصطفی‌خان مستوفی در سال ۱۲۹۱ ه.ش در تهران دیده به جهان گشود. دو ساله بود که به اتفاق خانواده به روستای پدر‌ی‌اش،گرکان از توابع آشتیان مهاجرت کرد. دوازده ساله بود که پدرش فوت کرد و به همراه مادرش به تهران بازگشت. بیشتر دوران تحصیلش را در دبستان صفوی و دبیرستان علمیه سپری کرد. پس از آن با ورود به دانشکده علوم در رشته علوم طبیعی به تحصیل پرداخت. به دلیل علاقه فراوانش به زمین‌شناسی، مطالعات خود را در این رشته متمرکز کرد و در سال ۱۳۱۷ در رشته علوم طبیعی فارغ‌التحصیل شد. ایشان پس از اتمام دوره سربازی، مدتی کوتاه در آموزش و پرورش خدمت کرد و سپس به توصیه یکی از اساتیدش به دانشگاه آمد و پس از گذشت چند سال با تصویب قوانین جدید، مدرک تحصیلی‌اش به عنوان دکترا قلمداد شد و عضو هیئت علمی دانشسرای عالی شد. در سال ۱۳۴۸ با رتبه ۱۰ استادی و ۳۸ سال سابقه کار به درخواست خود از دانشسرای عالی بازنشسته شد. به پاس تالیفات، ترجمه‌ها و مقالات آموزشی و پژوهشی فراوانش به عنوان پدر زمین‌شناسی ایران شناخته شد. از ایشان همچنین به عنوان مشاور سازمان انرژی اتمی، بنیانگذار دانشگاه اراک، موسس و رئیس کمیته غارشناسی ایران و مدرس دانشگاه آزاد آشتیان یاد می‌شود. دکتر قریب در ۱۷ بهمن سال ۱۳۸۱ بر اثر سکته قلبی درگذشت و بنا به وصیتش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان به خاک سپرده شد.



 
حکم انتصاب عبدالکریم قریب به عضویت کمیته سازمان تربیت معلم و تحقیقات تربیتی (۱۳۴۲) ابلاغ حکم ریاست دوره فوق لیسانس دانشسرای عالی به عبدالکریم قریب (۱۳۴۱) انتخاب عبدالکریم قریب به عنوان نماینده رسمی گروه علوم مرکز ملی ایران (۱۳۴۶)

 
نشانی مطلب در وبگاه موزه و مرکز اسناد دانشگاه خوارزمی:
http://khu.ac.ir/find-127.30111.76652.fa.html
برگشت به اصل مطلب