محمدجعفر محجوب در سال ۱۳۰۳ در شهر تهران به دنیا آمد و پس از گرفتن دیپلم در سال ۱۳۲۲ از دبیرستان البرز تهران در مجلس شورای ملی استخدام گردید. در همان سالها در رشته علوم سیاسی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. پس از اتمام تحصیل در رشته علوم سیاسی به تحصیل در ادبیات فارسی مشغول شد و در سال ۱۳۳۳ کارشناسی خود را دریافت کرد. در سال ۱۳۴۲ نیز به کسب درجه دکتری در رشته زبان فارسی نائل آمد و در همان سال از وزارت فرهنگ به دانشسرای عالی منتقل شد. در سال ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ به عنوان استاد مهمان به دانشگاه آکسفورد انگلستان رفت. در سال ۱۳۵۳ دکتر محجوب مدتی رایزن فرهنگی سفارت ایران در پاکستان بوده است. او به مدت بسیار عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود و چندین سال در دانشگاه استراسبورگ فرانسه تدریس نمود. از سال ۱۳۲۷ با مجلات سخن، یغما، راهنمای کتاب و هنر و مردم همکاری ادبی داشت. یکی از حوزههای مورد علاقه دکتر محجوب ادبیات عامه ایرانیان از دیرباز بوده است. تصحیح دیوان ایرج میرزا و کلیات عبید زاکانی از آثار شاخص و مشهور او نزد جامعه ایران است. برخی از آثار تألیفی وی عبارت است از:
- سبک خراسانی در شعر فارسی: بررسی مختصات سبکی شعر فارسی از آغاز ظهور تا پایان قرن پنجم هجری که رساله دکتری ایشان است اولین بار در انتشارات دانشسرای عالی به چاپ رسید و شایسته است تا این اثر مهم بار دیگر در انتشارات دانشگاه تجدید چاپ شود.
-درباره کلیله و دمنه: تاریخچه، ترجمهها، و دو باب ترجمه نشده از کلیله و دمنه، تحقیق در احوال و آثار و افکار و اشعار ایرج میرزا و خاندان و نیاکان او ، ادبیات عامیانه ایران: مجموعه مقالات درباره افسانهها و آداب و رسوم مردم ایران ، آفرین فردوسی و بسیاری از مقالات و کتابهای دیگر.