ابوالحسن فروغی، فرزند میرزا محمّدحسین خان فروغی ذکاءالملک اول، مؤسس دارالمعلمین مرکزی و یکی از رجال برجسته تاریخ ایران معاصر محسوب می شود. 
فروغی زبان فرانسه را نزد برادر آموخت و سپس برای تکمیل آن وارد مدرسه آلیانس شد. چون دوره این مدرسه را به پایان برد به عنوان معلم در مدرسه سیاسی و دارالفنون به کار پرداخت. پس از تأسیس دارالمعلمین مرکزی ابوالحسن فروغی به ریاست آن برگزیده شد و استادان برجسته‌ای در این مدرسه عالی تدریس می‌کردند.

نخستین نشریه‌ای که به مدیریت  او انتشار یافت مجله «اصول تعلیمات» از انتشارات وزارت معارف بود. که پس از نشر شش شماره نام آن به «اصول تعلیم» تغییر پیدا کرد و شش شماره هم با این نام انتشار یافت. از آن پس مجله «فروغ تربیت» را با هزینه شخصی بنیاد نهاد. اما بیش از ۴ شماره آن را نتوانست منتشر کند و به جای آخرین شماره رساله‌ای به نام «تلافی مافات» را چاپ و برای مشترکان فرستاد. فروغی به زبان و ادبیات فرانسه تسلط کامل داشت و در نگارش مقاله به این زبان زبردست بود. او مدتی در دانشگاه تهران هم تدریس کرد و سرانجام در تهران درگذشت.